คำถามและคำตอบที่เลือกสรรแล้ว

เข้านอนในอารมณ์แห่งการทำสมาธิ

ปราศรัยโดยอนุตราจารย์ชิงไห่
การประชุมวีดิทัศน์กับผู้ประทับจิตจากศูนย์บอสตัน เม็กซาชูเซตส์
สหรัฐอเมริกา 28 กันยายน 2545 (ต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษ)

ถ. คำถามของฉันก็คือ เป็นไปได้ไหมที่จะทำสมาธิต่อไปในขณะที่เรานอนหลับ?

อ. ได้แน่นอน มันเป็นไปได้ ส่วนใหญ่เราทำสมาธิในขณะที่เรานอนหลับ เพราะว่าในช่วงเวลากลางวัน เธอให้เวลากับฉันเท่าไรล่ะ? ไม่มีเลย! (ผู้ฟังหัวเราะ) 1 ชั่วโมงแล้วเธอก็นอนไปซะ 3 ส่วน 4 ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงได้บอกเธอให้ทำสมาธก่อนที่เธอจะเข้านอน แล้วเธอก็เข้านอน และทำสมาธิมากขึ้นนิดหน่อย แล้วเธอก็ค่อย ๆ นอนหลับไปในอารมณ์แห่งการทำสมาธิ และตลอดทั้งคืนก็จะเป็นการทำสมาธิ นั่นคือช่วงเวลาที่เธอมีมากที่สุด (ผู้ฟังหัวเราะ)

เธอไปยังที่ ๆ สูงที่สุด และทำสิ่งที่น่าทึ่งที่สุดต่าง ๆ ในช่วงเวลาที่เธอนอนหลับ เมื่อเธอไม่มีการแทรกแซงจากจิต เธอมีแต่ความสงบสุข และอาจารย์สามารถพาเธอไปยังที่ไหนก็ได้ และสอนอะไรแก่เธอก็ได้ ด้วยเหตุนี้เธอจึงก้าวหน้าอย่างรวดเร็วมาก แม้ว่าเธอจะทำสมาธิได้แย่มาก ไม่ว่าเวลาใด ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น เธอทำได้ดี แต่เรานั่งสมาธิน้อยมาก เมื่อเปรียบเทียบกับความก้าวหน้าที่เราทำ เพราะว่าในขณะที่นอนหลับ อาจารย์พาเราไปรอบ ๆ และสอนสิ่งต่าง ๆ มากมายให้แก่เรา


เจตจำนงอิสระถูกฝึกหัดได้ดีที่สุดในระหว่างการทำสมาธิ

ปราศรัยโดยอนุตราจารย์ชิงไห่
การประชุมวีดิทัศน์กับผู้ประทับจิตจากศูนย์ซานโฮเซ่
คอสตาริก้า 28 กันยายน 2545 (ต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษ)

ถ. ทุกอย่างในชีวิตนี้เป็นกรรม เจตจำนงอิสระเกิดขึ้นเมื่อไร?
อ. เจตจำนงอิสระเกิดขึ้นในระหว่างการทำสมาธิ นั่นคือเวลาที่ดีที่สุดที่จะฝึกหัดเจตจำนงอิสระของเธอ ในช่วงเวลาอื่น ๆ จะสร้างความยุ่งยากมากขึ้นให้กับเธอ สร้างกรรมมากขึ้น

 


การเป็นผู้ฟังที่ดีเป็นสิ่งที่ช่วยเหลือผู้อื่นได้มาก

ปราศรัยโดยอนุตราจารย์ชิงไห่
การประชุมวีดิทัศน์กับลูกศิษย์ในเฮลซินกิ ฟินแลนด์
16 กุมภาพันธ์ 2545 (ต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษ)

ถ. เราจะช่วยเหลือผู้อื่น อย่างเช่น ผู้ที่ไม่ใช่ญาติของเราได้อย่างไร? และเราจะสามารถช่วยเหลือพวกเขา เมื่อพวกเขาปวดร้าวทางอารมณ์ได้อย่างไร?

อ. เธอสามารถพูดคุยกับพวกเขาหรือรับฟังเกี่ยวกับความเจ็บปวดของพวกเขาก็ได้ จงฟัง ก่อนอื่นจงเป็นผู้ฟังที่ดี เพียงการเป็นผู้ฟังที่ดี บางครั้งก็ช่วยเหลือได้เป็นอย่างมาก เพราะว่า คนส่วนใหญ่ที่มีความโศกเศร้าทางอารมณ์ เพียงแต่ต้องการแบ่งปันความรู้สึกของพวกเขา ๆ ต้องการให้ใครบางคนทราบว่า พวกเขากำลังมีความเจ็บปวดในขณะนั้นมากเพียงไร ดังนั้นเพียงแค่การฟัง เธอก็ช่วยปลอบใจพวกเขาได้มากแล้ว

และถ้าหากพวกเขาขอคำแนะนำจากเธอ ก็ขอให้พยายามอย่างดีที่สุดตามความรู้ของเธอเพื่อช่วยเหลือพวกเขา หรือช่วยเหลือพวกเขาในด้านอื่น ๆ อย่างเช่น บอกรายละเอียดบางอย่างสำหรับพวกเขาอย่างตรงไปตรงมา หรือทำธุระที่พวกเขาขอร้องในขณะนั้น ทำให้มากที่สุดเท่าที่เธอสามารถทำได้ภายในขอบเขตของศีล